Teatri absurd i Tiranës prej betoni

Rebeka Di Elon

Do ta kem pare te pakten nja pesedhjete here kete filmim/ ngjarje/ post….quheni si te doni po per mua eshte nje spektakel i padenje qe te keput shpirtin; nje ngjarje /denoncim/ trishtim/ indinjim/ hidherim qe nuk i ka hije nje vendi kaq bujar e mikprites e zemergjere si atdheu im dhe nje qyteti tej e mbane dyer e krahe hapur si Tirana.

Me ngjethet mishi tek degjoj britmat e thella te kesaj nëne: ” jam ende duke larë hipoteken – thote tek ” e ftojne ” me “edukate te madhe” dhe shuuume delikatese duke e ngritur pothuajse peshë tre – kater policë qe nuk ia leshojne krahet.
Nje teater/ tragjedi qe ka per skene nje shtepi te pambaruar ende se ndertuari diku ne Tiranen e mire tonen dhe per aktore protagoniste nje nënë, qe mund te ishte e imja, e juaja, e kujtdo qe po sheh kete turp.
– Faqezi! Kriminela! Hajdute! Kriminelaaa!!!! – therret nena me nje ze qe si thike e mprehte mire te therr, te çan zemren qe perpelitet ne kraharor e tronditur nga keto pamje.
– Faqezi! Hiqe masken te te shoh fytyren! – i thote nena njerit prej ( sa jane!?? 20? 30? 40 policē??) policeve qe i rri perballe pa bere ze!! ( se ne fund te fundit edhe policia ç’eshte?? Nje mashë me te cilen qeveria trazon zjarrin se ka frike se mos i digjen duart! ) Vetem se ajo mashe eshte e perbere prej mishi e prej shpirti: njerez jane edhe policet! Shumica hallexhij te cilet jane te detyruar per punen qe bejne, te heqin per te tjeret dhe me duart e tyre, geshtenjat nga zjarri per nje kafshore buke ( per ata te ndershmit e kam fjalen!! Se pyll pa derra s’ka ne asnje vend te botes!).
– Me ju ardh turp!! – bertet nena me tere fuqine qe i del nga shpirti qe i dhemb! Mbledh akoma forcat qe here – here duket sikur po e braktisin nenen e gjore dhe iu drejtohet po atyre djemve te veshur me uniformen e policise, me ate uniforme qe ne teori duhet te mbroje jo vetem ate nene, por edhe shume te tjera te cilat gjenden ne te njejten situate.
– A keni femije juve, mor?!! Fashista!! Kriminela!! – therret prape nena e shkrete duke iu drejtuar kesaj radhe nje police femer. Mbase shpreson e varfera nene ta preke me fjalen ” femije” …! Mbase edhe ia ka arritur qellimit, por policja nuk mund te beje ndryshe: dikush nga lart i ka dhene urdhera te qarta dhe detyra e saj ( fatkeqesisht ne kete rast!) eshte t’ i zbatoje!
– A jeni shqiptare, mor?! A jeni rusë? A jeni turq? Ç’fare jeni ju?? Kriminelaaa!!! Fashiste!!! – ……. Nena beri PYETJEN!! ” A jeni shqiptare?!” Paçka se ajo pyetje iu duhej bere udheheqesve ose ” urdherdhenesve”. Por ata moj nene nuk i ndotin duart, se puna e veshtire dhe ” e piset” nuk eshte per ta. ” A jeni shqiptare??!!!!!!” – thelle i godite moj nene, shume thelle ne qofte se ndihen ndopak patriote! Ndihen??!!!
Nena pyet, por pergjigje nuk merr.
Mali hesht, e ne heshtje qesh!
Nena vuan, e ne vuejtje vdes!
…Nderkohe nena me force, e ” shoqeruar” nga policia e shtetit ( sa thame se ishin??? 20? 30? 40? Sikur po arrestonin Totò Riina- n!!! Kaq e rrezikshme qenkesh kjo grua, pak a shume, afer pleqerise?! Nga se kishit frike?? Se mos iu hidhte pertoke me ndonje goditje/ levizje prej karate?!!) ka mberritur ne fund te shkalleve te shtepise se saj, te asaj shtepie te ciles ( mbase) nuk do t’ia shohe me muret e ndertuara ( pa leje mbase por me shume sakrifica) pak nga pak: nje tulle sot, nje tulle neser. Kembet / rrenjet, i preken token / shpirtin nga ku mori forcen/ shpresen e fundit qe i kish mbetur, i perzjeu me ankthin dhe lotet, te gjitha bashke ne qenien e saj te lodhur/ te cfilitur tashme por te padorezuar/ te patrembur per t’u perplasur ne fytyre nje te vertete te madhe; te verteten e saj prej nëne te vuajtur:
– E kam bo me gjak!! E kam bo me djersë!!!! – keto jane fjalet e fundit qe bubulliu nena prej thellesise se perveluar te shpirtit te saj!
Çdo fjale, nje dhimbje; çdo fjale, lot pa fund; çdo fjale, nje denoncim!!! Peshojne shume fjalet e kesaj nene!! Edhe pse jo aty ku duhet te peshojne!

Une nuk di se cila pale ka te drejte ne kete rast! Me hamendje them se kjo nene ( te me falesh nese gaboj!!) mbase, ka ndertuar shtepine pa autorizimin e dikujt, ose jo ne vendin e duhur, por gjithsesi nuk terhiqet zvarre nga nje bataljon nje grua plake me gjithe familje, jashte nga shtepia e saj. Ku do flene keta njerez?? Ne mes te rrugeve te Tiranes?
E verteta eshte se kryeqyteti yne ka ndryshuar! Nuk eshte me ai kryeqytet qe lashe ketu e tridhjete vjet me pare. Heren e fundit qe erdha ( para 5 vjetesh) nuk gjeja dot rruget ne te cilat kam ecur per pothuajse dhjete vjet me radhe. Qe nga Fakulteti i gjuheve te huaja e deri tek ura e Lanes, rruga dukej si fusha e sportit ku behet vrapi me pengesa: ne mes te trotuareve ngrihej nje goxha pallat, apo nje lokal, apo nje shtepi…ashtu kot me kot..si kerpudhat qe mbijne menjehere pas shiut e ku t’u doje qejfi.
Tani mua nje pyetje me vjen si rrjedhoje, keshtu pa u lodhur fare: gjithe kjo polici qe pashe ne kete video, e gjithe kjo qeveri kaq e perkushtuar e bukurise ambientale, arkitektonike etj. te Tiranes, ku ishte kur keta ” abuzive ” te vegjel ( se te medhenjte s’ua mban t’i trazoni!!) ndertonin shtepite e tyre me ato pak kursime te mbledhura me punera te renda e mergimtare?!! Se qe te ndertosh nje shtepi, te duhet te hapesh themele, e te hapesh themelet nuk eshte gje e pakte!! Ai eskavatori diku ka kaluar, apo do kete qene i tejdukshem? Seee…kur i lyhen rrotat qerres mire e mire, behet edhe e tejdukshme!!
Perse u dashkan mbyllur syte ( se ne kete “mesele” dikush i ka mbyllur syte, dhe jo nje, po qe te dyja!) per t’i hapur pastaj ne fund, kur shtepia eshte mbaruar se ndertuari??! Te parandalosh nuk eshte me mire se te kurosh?!!!