S.Ngjela: Po kryeministri shqiptar?

Mbrojtësi më i flaktë i politikës së Ramës ish miku i tij i hershëm dhe bashkëthemelues i Partisë Kristian-Islamike ne vitin 91  ben një analizë të njohur:
Cila është pashmangësia aktuele e destinit shqiptar? Eshtë eliminimi i korrupsionit në Tiranë dhe triumfi i çeshtjes shqiptare në Ballkanin Perëndimor. Ky është thelbi logjik dhe moral i kësaj kohe

Pa shqiptarët, Amerika dhe Perëndimi, e humbasin luftën me Rusinë dhe iu vështirësohet lufta kundër terrorizmit islamik. Të gjthë këta të korruptuar në Shqipëri po presin destabilizimin e Shqipërisë, bashkë më pellgun e politikës se vendeve që përmendëm më lart. Por, e kanë të kotë. Gjithçka është vendosur. Berisha dhe çadra e tij qesharake nuk e destabilizojnë dot Shqipërinë, dhe, shqiptrët, kuptohet se nuk kanë fare një interes të tillë. Le të shkojnë ku të duan, dhe të lobojnë ku të duan, politikat e përëndimit nuk i pranojnë më: as Berishën dhe as Metën, sepse janë të hetuar dhe të provuar që, jo vetëm janë të kprruptuar, por kërkojnë edhe destabilizimin e rajonit në favor të Rusië dhe të terrorizmit lindor.

Po Kryeministri  shqiptar ?
Ky duhet të ketë kujdes. Reformën që po bën në policinë shqiptare kuptohet se po e drejton sipas kërkesave amerikane, por nuk duhet të ketë asnjë mëdyshje. Çdo ezitim i tij, nuk do të gjykohej në politikë si naivitet, por si mosdashje për t’u bashkuar me politikën amerikane dhe perëndimore në Ballkanin Perëndimor. Përpara vërtet ka zgjedhjet politke në Shqipëri, por ato ia ka zgjidhur politika e fortë perëndimorë që e la Saliun dhe Thjeshtrin e tij në çadër dhe jashtë zgjedhjeve.

Ky proces zgjedhor është një paradë për të plotësuar Parlamentin me individët që do Reforma në Drejtësi. Asgjë më shumë. Këtë duhet të dijë Kryeministri shqiptar, dhe t’i shkojë Reformës në Drejtësi deri në fund.

Zgjedhjet reale në Shqipëri do të bëhen domosdoshmërisht pas Reformës në Drejtësi.
Një popull që ka nevojë njëqind vjeçare për drejtësi, në fillim vendos drejtësinë, dhe drjtësia, vetëm ajo, të jep pastaj mundësinë për të vendosur një sistem të drejtë demokratik në qeverisjen e vendit.