Albchrome emëron administratorin e tretë, pikëpyetje për një skemë të re

Koncesionari që shfrytëzon kromin e Bulqizës po kalon një tjetër ndryshim në nivelet drejtuese. Në një periudhë relativisht të shkurtër, struktura administrative e kompanisë është riformatuar disa herë, ndërsa në krye të shoqërisë shfaqet tashmë edhe një administrator i tretë.

Bëhet fjalë për Selim Sevgen, i cili është emëruar administrator i shoqërisë koncesionare, ndërsa dy administratorët ekzistues, Zeyner Erbeyler dhe Teuta Ustundag, kanë vijuar të jenë pjesë e strukturës drejtuese, por me kompetenca të ndryshuara.

Lëvizja është bërë më 15 shtator 2026, sipas dokumenteve të shoqërisë. Vendimi është marrë nga ortaku i vetëm i firmës koncesionare, Sabit Sagir, i cili ka vendosur që Sevgen të marrë detyrën e administratorit me kompetenca të përcaktuara në aktin përkatës.

Faksimile: Vendimi i Albchrome i datës 15 shtator 2026 për emërimin e administratorit të ri të koncesionarit 

Por emërimi i një administratori të tretë nuk është thjesht një ndryshim formal në dokumentet e kompanisë. Në një shoqëri që menaxhon një prej burimeve më të rëndësishme minerare të Shqipërisë, zgjerimi i strukturës drejtuese dhe ndryshimi i kompetencave të administratorëve ngre pikëpyetje mbi mënyrën se si është organizuar dhe po funksionon aktiviteti.

Kush është Selim Sevgen?

Emri i Selim Sevgen nuk është i panjohur në sektorin minerar shqiptar.

Ai ka drejtuar më herët Beralb, kompaninë që operon në zonën e Fushë-Arrëzit dhe që është e lidhur me aktivitetin koncesionar në vendburimet e bakrit.

Pikërisht kjo e kaluar në sektorin minerar e bën emërimin e tij në Albchrome një lëvizje që meriton vëmendje të veçantë, sidomos në një periudhë kur kompania e kromit po përballet me humbje të konsiderueshme financiare dhe ndryshime në mënyrën e organizimit të aktivitetit.

Dokumentet e shqyrtuara tregojnë gjithashtu se Sevgen ka pasur më herët lidhje me dy kompani të regjistruara në Shqipëri.

E para është CTM, e themeluar në tetor 2023, ndërsa e dyta është ALB TYRE. Të dyja kompanitë kanë pasur selinë në zonën e ish-Metalurgjikut në Elbasan.

CTM është çregjistruar në vitin 2024. Ndërsa ALB TYRE rezulton e pezulluar në korrik 2026, vetëm disa javë përpara emërimit të Sevgen si administrator i Albchrome.

Faksimile: Administratori i ri i Albchrome ka qenë aksioner në 2 firma në Shqipëri që operonin në zonën e ish-Metalurgjikut në Elbasan 

Këto të dhëna nuk provojnë në vetvete ekzistencën e ndonjë skeme të paligjshme, por krijojnë një panoramë që kërkon një vështrim më të thelluar mbi kompanitë, marrëdhëniet tregtare dhe rolin që kanë pasur apo mund të kenë në aktivitetin minerar.

Albchrome me mbi 15 milionë euro humbje

Në qendër të pikëpyetjeve janë edhe shifrat financiare të vetë Albchrome.

Sipas pasqyrave financiare për vitin 2025, të publikuara në Qendrën Kombëtare të Biznesit në gusht 2026, shoqëria ka deklaruar një humbje prej 1.436.436.389 lekësh, një shumë që i kalon 15 milionë eurot.

Në dokumentet financiare sqarohet se humbja e vitit 2025 do të mbulohet me fitimet e akumuluara të shoqërisë.

Faksimile: Raporti financiar i kompanisë Albchrome për vitin 2025, i publikuar në muajin gusht 2026 në Qendrën Kombëtare të Biznesit

Kompania e lidh rezultatin negativ me kushtet e tregut, veçanërisht me paqëndrueshmërinë e çmimeve të energjisë elektrike dhe pasojat e krizës së shkaktuar nga lufta në Ukrainë.

Sipas shpjegimeve të dhëna në pasqyrat financiare, gjatë vitit 2025 Albchrome nuk ka operuar me kapacitet të plotë prodhues. Vendimet për nivelin e prodhimit, sipas kompanisë, janë marrë duke marrë në konsideratë kostot e energjisë, kërkesën në treg dhe shitjet e produktit përfundimtar.

Por kjo nuk është hera e parë që koncesionari raporton rezultat negativ.

Edhe në vitin 2024 Albchrome kishte regjistruar një humbje prej rreth 720 mijë eurosh.

Pra, në vetëm dy vite, kompania rezulton me humbje të konsiderueshme, ndërsa aktiviteti i shfrytëzimit të kromit në Bulqizë vijon.

Kreditë dhe koncesioni i kromit

Një tjetër element që del nga dokumentet financiare lidhet me financimin e kompanisë.

Në pasqyrat e saj, Albchrome pranon se gjatë vlerësimit të vijimësisë së aktivitetit ka marrë në konsideratë edhe respektimin e kushteve të marrëveshjeve ekzistuese të financimit dhe konventave financiare të lidhura me huamarrjen.

Dokumentet tregojnë se më 31 dhjetor 2025, kompania nuk kishte përmbushur disa prej kushteve financiare të përcaktuara në marrëveshjen e huasë. Për këtë arsye, pjesa e mbetur e huasë është klasifikuar si detyrim afatshkurtër në pasqyrën e pozicionit financiar.

Faksimile: Kompania koncesionare Albchrome shkruan se ka marrë kredi dhe e ka pasur të pamundur që ta likuidojë në vitin 2025

Megjithatë, deri në momentin e autorizimit të pasqyrave financiare, huadhënësi nuk kishte kërkuar shlyerjen e menjëhershme të huasë. Kompania deklaron se komunikimet me institucionin financiar për menaxhimin e detyrimeve të financimit vijonin.

Këtu lind një tjetër pikëpyetje: si është e mundur që një kompani që shfrytëzon një pasuri të rëndësishme minerare të deklarojë humbje të tilla, ndërkohë që aktiviteti i nxjerrjes dhe përpunimit të kromit vazhdon?

A po përsëritet një model i ngjashëm me “Bankers”?

Në materialet e hulumtuara ngrihet edhe një krahasim me modelin e shumëdebatuar të Bankers Petroleum, veçanërisht sa i përket mënyrës së organizimit të aktivitetit përmes kompanive dhe nënkontraktorëve, strukturës së kostove dhe rezultatit financiar të deklaruar.

Ky krahasim nuk përbën provë se Albchrome po ndjek të njëjtën skemë. Por ndryshimet e shpeshta në administrim, përfshirja e personave dhe kompanive të ndryshme në aktivitet, humbjet e deklaruara dhe marrëdhëniet financiare janë elemente që meritojnë të analizohen bashkë dhe jo veçmas.

Pyetja kryesore është e thjeshtë: ku përfundon vlera ekonomike e kromit që nxirret nga nëntoka shqiptare dhe si shpërndahet ajo përgjatë zinxhirit të kompanive që marrin pjesë në aktivitet?

Një tjetër çështje që kërkon transparencë lidhet me kostot e aktivitetit. Sa prej tyre lidhen drejtpërdrejt me nxjerrjen dhe përpunimin e kromit? Sa shkojnë për nënkontraktorë? Çfarë marrëdhëniesh ekzistojnë mes kompanisë koncesionare dhe shoqërive të tjera që kryejnë shërbime për të?

Dhe mbi të gjitha: a justifikohen financiarisht humbjet e deklaruara nga kompania në raport me aktivitetin dhe pasurinë minerare që shfrytëzon?

Këto janë pikërisht çështjet që kërkojnë një transparencë më të madhe nga koncesionari dhe institucionet shtetërore që kanë përgjegjësi mbi pasuritë minerare të vendit.

Një administrator i tretë, shumë pikëpyetje

Emërimi i Selim Sevgen si administrator i tretë e shton edhe më tej kompleksitetin e strukturës drejtuese të Albchrome.

Ndryshimi i kompetencave të dy administratorëve ekzistues, ardhja e një drejtuesi të ri me eksperiencë të mëparshme në sektorin minerar, lidhjet e tij me kompani të tjera të regjistruara në Shqipëri dhe rezultatet financiare të koncesionarit janë zhvillime që kërkojnë një shpjegim të plotë.

Përballë një pasurie që i përket nëntokës shqiptare, pyetjet janë të pashmangshme:

Ku shkojnë realisht paratë që gjenerohen nga kromi i Bulqizës?

Sa janë kostot reale të nxjerrjes dhe përpunimit?

Sa u paguhet nënkontraktorëve dhe cilat janë kompanitë që përfitojnë nga këto kontrata?

Pse Albchrome deklaron humbje mbi 15 milionë euro për vitin 2025?

Pse kompania kishte probleme me përmbushjen e disa konventave financiare të huasë?

Dhe përse struktura administrative po ndryshon në mënyrë të përsëritur?

Janë pikërisht këto pyetje që duhet të marrin përgjigje nëse synohet transparencë mbi mënyrën se si po shfrytëzohet kromi i Bulqizës dhe mbi përfitimin që i mbetet Shqipërisë nga kjo pasuri.