A kanë turp gjyqtarët e Kushtetueses që u bënë ‘noterët’ Ramës?

Naim Noka

Ka një pyetje që sot meriton një përgjigje publike.

Si ndihen anëtarët e Gjykatës Kushtetuese që në vitin 2024 legjitimuan ndryshimet në ligjin për Zonat e Mbrojtura, duke i hapur rrugë ndërtimeve në territore që duhej të gëzonin mbrojtje maksimale?

Sot, Bashkimi Europian kërkon shfuqizimin e atyre ndryshimeve. Parlamenti Europian ka miratuar një amendament që kërkon jo vetëm anulimin e ligjit, por edhe vendosjen e një moratoriumi për ndërtimet në këto zona.

Kjo nuk është më një debat politik. Është një përplasje mes një vendimi të Gjykatës Kushtetuese shqiptare dhe standardeve që Bashkimi Europian i konsideron të papranueshme.

Anëtarët e Gjykatës Kushtetuese nuk janë thjesht gjyqtarë. Ata janë garantët e Kushtetutës dhe filtri i fundit ndaj shumicës parlamentare. Kur ky filtër dështon, pasojat nuk janë vetëm juridike. Ato janë mjedisore, ekonomike dhe historike.

Çdo vendim i tyre mban peshën e përgjegjësisë. Sidomos kur rezulton se ai vendim i ka shërbyer më shumë interesave të politikës sesa interesit publik.

Prandaj pyetja mbetet: a ndjejnë sot ndonjë përgjegjësi profesionale? A reflektojnë mbi faktin se vendimi i tyre po kundërshtohet nga institucionet europiane? Dhe mbi të gjitha, a u detyrojnë shqiptarëve të paktën një ndjesë morale për një vendim që mund t’i kushtojë vendit dëme të parikuperueshme?

Sepse pavarësia e gjyqtarit nuk do të thotë papërgjegjshmëri. Përkundrazi, sa më e madhe pavarësia, aq më e madhe është edhe përgjegjësia për vendimet që lë pas.