Pse “SULLTANI” pranoi anëtarësimin e Suedisë në NATO

Miratimi i anëtarësimit të Suedisë në NATO nga presidenti turk Rexhep Tajip Erdogan pas një ngurrimi të gjatë është një ndryshim i rëndësishëm në politikën e tij të jashtme. Dakordësia e tij ka ardhur pas ndërhyrjes së Sekretarit të Përgjithshëm Jens Stoltenberg dhe kompromiseve të bëra nga Stokholmi.

Kjo zgjedhje e Erdoganit ka të ngjarë të ketë lidhje me interesat e tij, duke marrë parasysh lëshimet e rëndësishme që ka marrë nga Suedia dhe iniciativat e NATO-s për luftën kundër terrorizmit. Përveç kësaj, është e qartë se ai ka pasur interes në sigurimin e avionëve amerikanë F-16, duke qenë se kjo është një çështje e rëndësishme e diskutuar në politikën e tij të jashtme.

Sa i përket kërkesës për anëtarësim në Bashkimin Evropian, është e dukshme se ajo mbetet një çështje e vështirë për t’u plotësuar për momentin. Turqia ka shumë sfida që duhet të adresojë, përfshirë ndarjen e Qipros dhe respektimin e të drejtave të njeriut dhe demokracisë. Erdogan mund të ketë synime të tjera në këtë drejtim, siç është menaxhimi i flukseve të emigrantëve dhe liberalizimi i vizave.

Ndërsa pranimi në BE duket i vështirë për t’u arritur në këtë kohë, një afrim me unionin dhe shtetet e saj mund të ndihmojë në përmirësimin e marrëdhënieve dhe të sjellë përfitime të tjera për Turqinë, përfshirë interesat e saj ekonomike.

Në përfundim, ndërsa Erdogan ka marrë rolin e ndërmjetësit në disa çështje ndërkombëtare dhe ka arritur të marrë përkrahje dhe lëshime nga disa vende, marrëdhëniet midis Turqisë dhe Bashkimit Evropian vazhdojnë të jenë sfiduese dhe ka shumë punë për të bërë për të arritur një rifillim serioz të negociatave të anëtarësimit në BE.