E vërteta e hidhur e Banjave të Bënjës që nuk thuhet në komunikatat zyrtare

zbuluar atë që shumë vizitorë e quajnë një “gjendje skandaloze” në Banjat Termale të Bënjës në Përmet. Pamjet e rënda tregojnë ndërhyrje agresive në një nga perlat më të çmuara natyrore të Shqipërisë, duke ngritur pikëpyetje të mëdha mbi mënyrën se si po trajtohen zonat tona të mbrojtura.

Megjithatë, si gjithmonë, reagimi zyrtar nga Agjencia Kombëtare e Zonave të Mbrojtura (AKZM) erdhi me të njëjtën gjuhë të burokratizuar, sterile dhe jashtë realitetit, duke u përpjekur ta fshehë skandalin pas fjalëve të bukura si “turizëm i qëndrueshëm” dhe “rehabilitim në harmoni me natyrën”.

Kjo oponencë synon të zbërthejë të vërtetën përtej propagandës së shifrave dhe projekteve në letër.

1. “Momente të përkohshme” apo dëm i pakthyeshëm?

AKZM shfajësohet duke thënë se pamjet janë vetëm “momente të përkohshme të procesit” dhe se duhet pritur fundi i projektit. Por natyra nuk është kantier ndërtimi i rëndomtë. Kur fut mjetet e rënda, kur ndryshon shtratin e ujërave termale apo kur cenon ekosistemin delikat rreth Urës së Kadiut, dëmi shpesh bëhet i pakthyeshëm. Qytetarët nuk po ankohen për “rrëmujë të përkohshme”, por për dhunim të peizazhit natyror në emër të një urbanizimi të sforcuar që rrezikon t’i kthejë banjat unike në një pishinë artificiale betoni.

2. Mburrja me shifra në vend të llogaridhënies

Në reagimin e saj, Agjencia krenohet me faktin se në vitin 2025 zona u vizitua nga mbi 103 mijë turistë. Ky nuk është meritë e projektit të tyre, por e vetë mrekullisë që ka falur natyra. Përdorimi i këtyre shifrave për të justifikuar ndërhyrjet aktuale është hipokrizi. Pyetja e vërtetë që duhet të shtrojmë është: A do të vijnë më këta 100 mijë turistë kur Bënja të humbasë egërsinë dhe mistikën e saj natyrore dhe të kthehet në një tjetër destinacion të komercializuar e të betonizuar?

3. Kontradikta e madhe: “Në harmoni me natyrën”, por me pamje skandaloze

Është ironike që deklarata flet për “standarde të turizmit të qëndrueshëm” dhe “ruajtje të vlerave unike”, ndërsa videot e qytetarëve dëshmojnë të kundërtën. Nëse punimet do të ishin vërtet kaq “ekologjike” dhe në harmoni me mjedisin, pamjet nuk do të ngjallnin indinjatë publike. Kur ka transparencë dhe kujdes, projektet mjedisore nuk bëhen me fshehtësi dhe nuk prodhojnë pamje që ngjasojnë me gurore.

Mjaft me propagandë estetike!

Banjat e Bënjës nuk kanë nevojë për “standarde” të eksportuara nga zyrat e Tiranës që shpesh përkthehen në tendera, beton dhe biznese private pranë zonave të mbrojtura. Ato kanë nevojë për konservim, pastërti dhe mbrojtje strikte.

Reagimi i AKZM-së nuk është gjë tjetër veçse një përpjekje për të kontrolluar dëmin e imazhit (PR), duke injoruar shqetësimin legjitim të ekspertëve të mjedisit dhe qytetarëve. Bënja po përjeton një agresion që po shitet si “modernizim”. Nëse shoqëria civile dhe vizitorët nuk mbajnë një qëndrim të prerë sot, nesër do të jetë vonë: do të kemi një projekt të përfunduar me “sukses” në letrat e qeverisë, por një perlë natyrore të vdekur përgjithmonë