Jam pa fjalë… por me lot..
Brizida Gjikondi
Shume qe me njohin nga afer e dine qe une nje pjese te jetes time e ndaj me fshatin… ndaj cdo fjale e Gertes ish dhimbje per mua..
Edhe fshati im nuk ka rruge.. ka njerez punetor.. te heshtur.. ka nje shkolle po spo ka me nxenes.. Kopshti me keq.. ska femije se ska dasma.. ka kohe pa dasma .. por ka vdekje cdo vit.. si dhe ka shume premtime nga pushteti qendror e vendor.. sidomos ne prag te zgjedhjeve..
Fshati po vdes.. i imi i Gertes.. i te gjitheve..
Gerta foli qau.. une instiktivisht u ngrita ne kembe… Deputetet jo. Ata skane respekt.. as per lotet as per buken as per token dhe as per duart e shqiptarit real..
Keni një histori? Denonco anonimisht, identiteti juaj mbrohet.
Denonco



