Kështu e do populli

Në garën për bashkinë e Tiranës është bërë e modës së fundmi që të gjitha kompromiset e një grupi gazetarësh, shkrimtarësh, pedagogësh, aktorësh, këngëtarësh, opozitarësh dhe analistësh me Veliajn, t’ia varin në qafë popullit me shprehjen ” Kështu e do populli”.

Nëse populli shqiptar do ta donte kështu, nuk do të kishin emigruar 700.000 shqiptarë gjatë dy mandateve rilindase.

Jo të ashtëquajtur gazetarë. Populli nuk e do kështu. Më thoni herën e fundit kur;

– keni bërë një shkrim apo një kronikë për shkatërrimin e Tiranës.
– keni thirrur në një studio televizive një grup arkitektësh për të folur për ndërtimet pa kriter.
– keni bërë një shkrim për përdorimin e shëmtuar që Veliaj u bën fëmijëve të botës ( se djalin e tij nuk e nxjerr kurrë) për propagandën e tij duke i puthur e duke i trajtuar si dordolecë propagande..
– keni thirrur në studio përfaqësues të shoqatave për të drejtat e fëmijëve mbi këtë çështje.
– keni reaguar kur Veliaj ka fyer publikisht kategori të ndryshme të shoqërisë.

Bilanci është tragjik, pasi rezulton shumë rrallë që kronikat të jenë kundër Veliajt. Në shumicën e rasteve janë lavdëruese për të dhe në çastin që mediat lëvdojnë një realitet tragjik e përligjin këtë të fundit dhe populli e gëlltit këtë realitet si të mirëqenë, pasi ne nuk jemi vetëm çka hamë, por jemi dhe çka shohim.

Jo të ashtëquajtur shkrimtarë. Populli nuk e do kështu. Më thoni herën e fundit kur;

– keni shkruar një paragraf, ( jo një libër) mbi ngjarjet tragjike që ndodhin në këtë vend. Një paragraf për paditurinë e ethshme të kryebashkiakut dhe rrugaçërinë e pashembullt të tij. Thuhet se shkrimtari duhet të jetë dëshmitar i kohës së tij. Ç’dëshmi jepni për kohën që po jetoni?!

Jo të ashtëquajtur pedagogë. Populli nuk e do kështu. Më thoni herën e fundit kur përveç vetëdijes profesionale që parashikon kryerjen si duhet të punës suaj të përditshme keni aktivizuar edhe vetëdijen qytetare, pasi dija pa vetëdije qytetare është shkatërruese. Në botën e qytetëruar elita formëson dhe udhëheq opinionin publik mbi një çështje të caktuar.

Jo të ashtëquajtur aktorë. Populli nuk e do kështu. Më thoni herën e fundit kur i keni kujtuar kryebashkiakut shembjen e Teatrit Kombëtar apo shkatërrimin e një qyteti të tërë.

Jo të ashtëquajtur këngëtarë. Populli nuk e do kështu. Më thoni herën e fundit kur i keni kushtuar dy vargje apo një këngë realitetit tragjik shqiptar, ku një i ri vritet nga policia pastaj shpallet i vdekur nga shkaqe natyrore.

Jo të ashtëquajtur opozitarë. Populli nuk e do kështu. Më thoni herën e fundit që keni marrë mikrofonin e u keni thënë shqiptarëve; Kandidati i qelisë po u serviret shqiptarëve si kandidat bashkie.

Jo të ashtëquajtur analistë politikë. Përballë Veliajt nuk duhet një rrugaç më i madh se Veliaj, nuk duhet as një i ngjashëm me Veliaj, nuk duhet as një njeri me batuta. Nëse populli do të donte të ngjashmin e Veliajt, do të votonte origjinalin dhe jo kopjen e tij.

Përballë Veliajt duhet krejt e kundërta e tij.
Duhet një Njeri. Duhet thjesht një Njeri.

Post Scriptum- Para se të thoni ” Kështu e do populli”, pyesni veten çfarë doni ju. Populli jeni ju.

Elona Caslli