A e keni bërë divorcin?
Po. Divorci është bërë që në vitin 2014 dhe është kërkuar nga Bledari gjë, që vërteton që unë nuk kam pasur qellim të prish familjen megjithëse ndihesha e izoluar dhe e dhunuar. Unë vazhdoj të jem vetëm dhe gjithë përpjekjet e mia i bëj vetëm të shoh fëmijën tim që ma mohon pa të drejtë Bledari. Përkundrazi është Bledari ai, i cili ka krijuar një bashkëjetese prej disa vitesh. Uroj të jetë martesa e fundit për të, sepse ai është martuar tri herë.
Përpara disa ditësh keni bërë një denoncim në media që djali juaj është pyetur në ambientet e shkollës nga gjyqtarët?
Po, sapo u informova për këtë vendim të gjykatës, kontaktova medien, e cila mori në konsideratë shqetësimin tim, duke e bërë publike, pasi nuk kam mundësi ku të dëgjohet tjetër zëri im, sepse Bledari më ka mbyllur çdo urë komunikimi me fëmijën tim dhe përpiqet ta paraqesë situatën sikur jam unë që kam braktisur fëmijën. Mund t’iu vë në dispozicion disa video ku jam përpjekur t’i kërkoj Bledarit që të më lejojë të komunikoj me djalin, por ai nuk pranon. Të njëjtën kërkesë ia kam bërë edhe ish-vjehrrës time dhe ajo nuk ka pranuar, gjithashtu.
Kur kanë filluar përpjekjet tuaja për marrjen e fëmijës?
Përpjekjet dhe mundimet e mija kanë filluar që në vitin 2014, kur është bërë divorci. Fillimisht Gjykata e Shkallës së Parë në Shkodër vendosi që kujdestarinë e fëmijës ta kishte Bledari dhe unë të komunikoja me fëmijën me skype, dhe fëmija të vinte gjatë muajve të verës atje ku jetoja unë. Kjo nuk u bë e mundur asnjëherë. Në këto kushte i drejtohem përsëri gjykatës për ndryshim të vendimit të mëparshëm, në lidhje me pjesën e kujdestarisë së fëmijës. Gjykata e Shkallës së Parë, Shkodër mori në shqyrtim çështjen dhe vendosi që kujdestaria e fëmijës të më kalonte mua, kjo bazuar në faktin që Bledari nuk e ekzekutoi asnjëherë vendimin e gjykatës. Gjithashtu, edhe mbi bazën që interesi më i lartë i fëmijës, rekomanduar nga psikologët ishte që djali të qëndronte me mua. Këtë vendim të gjykatës së Shkallës së parë e ankimoi Bledari dhe kështu nisi gjyqi përsëri në Gjykatën e Apelit, e cila pas 10 seancave gjyqësore vendos me kërkesë të avokatit mbrojtës të Bledarit që të pyesë djalin në ambientet e shkollës pa prezencën e avokates sime. Kjo ndodhi duke e ditur që djali kishte tre vjet e gjysmë që ndodhej nën efektin e propagandës së babait, që në çdo moment më paraqet sikur ta kem braktisur atë.
Ka marrë vendim gjykata?
Fatkeqësisht po, për mua vendimi u mor, që në momentin që gjykata pranoi kërkesën e avokatit të Bledarit për ta pyetur fëmijën në shkollë, në një kohë që është vetëm 7 vjeç. Edhe pse ishte përgatitur një raport vlerësimi nga tre psikologë, të cilat erdhën në Belgjikë, panë kushtet e mia dhe në mënyrë unanime vendosen që kujdestaria e djalit të më ngelej mua. Nuk e kuptoj dot se çfarë mund të thotë një djalë 7 vjeç që ka vetëm 1 muaj, që ka filluar shkollën dhe në prezencë të mësueses kujdestare dhe të psikologes së shkollës dhe tre të panjohurve (gjyqtarët dhe sekretarja) në kushtet që i është mohuar plotësisht e drejta për të njohur nënën e vet. Gjykata nuk ka marrë parasysh faktin që unë jam me status azilanti në Belgjikë, dhe nuk mundem të udhëtoj në Shqipëri për aq kohë sa nuk kam mjet identifikimi për udhëtim. Në këtë mënyrë ky vendim, të cilin e kam diskutuar edhe me ekspertë në Belgjikë rezulton të jetë jo efektiv dhe nuk mundëson realizimin e së drejtës sime dhe të djalit për t’u takuar.
Çfarë thuhet në vendim?
Vendimi thotë që duhet të vij fizikisht të marr djalin në një kohë që vendimi i mëparshëm cilësonte qartë që djalin mund ta merrja gjatë verës dhe ai mund të sillej në Belgjikë nga daja i vet, i cili do pajisej sipas ligjit me prokurë.
Si e përballoni jetesën në Belgjike?
Punoj si nëpunëse në një qendër sociale në Belgjike dhe kam filluar studimet e larta për punonjëse sociale. Kam të ardhura të qëndrueshme dhe përpjekjet e mia për marrjen e djalit nuk do të përfundojnë asnjëherë. Dita e parë që unë do të marr dokumentet belge, do vij të takoj djalin tim edhe pse më rrezikohet jeta.
