për mbylljen e dosjes së Fatmira Dedajt dhe informonte krimin

Prokurori i Durrësit, Ndriçim Troplini, i lidhur me mafien dhe i pandëshkuar nga drejtësia/Mori 200 mijë euro për mbylljen e dosjes dhe informonte krimin

Rasti i Elvis dhe Fatmira Dedajt është një nga historitë më të rënda që kanë dalë nga dosjet e SPAK-ut, por edhe një nga akuzat më të forta ndaj mënyrës se si është përdorur pushteti i prokurorit në Shqipëri. Në qendër të kësaj historie qëndron ish-prokurori i Durrësit, Ndriçim Troplini, njeriu që kishte në dorë dosjen e vrasjes së Elvis Dedajt, e mbajti për vite dhe në fund e pezulloi, ndërsa familja kërkonte drejtësi dhe krimi forconte pozitat e tij.

Fatmira Dedaj nuk kërkonte favore. Ajo kërkonte zbardhjen e vrasjes së djalit të saj. Ajo denonconte Festim Qolin, paraqitej vazhdimisht në prokurori dhe kërkonte arrestimin e tij. Por në vend që denoncimet e saj të sillnin hetim, mbrojtje dhe përgjegjësi, dosja përfundoi e pezulluar nën administrimin e Ndriçim Troplinit.

Pjesa më tronditëse e dosjes është pretendimi i dëshmitarit të drejtësisë, Nuredin Dumani, sipas të cilit Festim Qoli ishte shprehur se kishte paguar 200 mijë euro te njerëz të drejtësisë në Durrës për mbylljen e çështjes së vrasjes së Elvis Dedajt. Ky pretendim nuk është një detaj periferik. Ai godet drejtpërdrejt mënyrën se si u administrua dosja dhe vendimin për pezullimin e saj.

Ndriçim Troplini ishte prokurori që kishte dosjen. Ai administronte provat, kallëzimet dhe deklarimet e nënës së viktimës. Ai ishte funksionari që kishte detyrimin të ndiqte autorët dhe të garantonte fshehtësinë e hetimit. Megjithatë, rezultati ishte katastrofik: hetimi u mbyll pa autor, personi i denoncuar mbeti i lirë dhe Fatmira Dedaj mbeti e pambrojtur.

Ndërsa nëna trokiste në dyert e prokurorisë, Festim Qoli, sipas materialeve hetimore, dinte se ajo po interesohej vazhdimisht dhe se po “e ngushtonte”. Pra, personi i denoncuar kishte dijeni për këmbënguljen e saj brenda institucionit që duhej ta mbronte. Pikërisht për shkak të kësaj këmbënguljeje, sipas dëshmisë së Dumanit, për vrasjen e Fatmira Dedajt u ofruan 40 mijë euro.

Më 14 shtator 2013, Fatmira Dedaj u vra. Nëna që kërkonte drejtësi për të birin u eliminua, ndërsa dosja e tij ishte lënë pa autor dhe personi që ajo denonconte vijonte i lirë.

Përballë kësaj tabloje, Ndriçim Troplini nuk mund të fshihet pas justifikimit se ishte thjesht prokurori i çështjes. Ai ishte prokurori që kishte në dorë një dosje vrasjeje, për të cilën pretendohet se janë paguar 200 mijë euro për t’u mbyllur. Ishte prokurori nën administrimin e të cilit hetimi u pezullua. Ishte prokurori i institucionit ku Fatmira Dedaj paraqitej vazhdimisht, ndërkohë që krimi mësonte për çdo këmbëngulje të saj.

Kjo e bën të pashmangshme pyetjen: përse Ndriçim Troplini nuk është marrë nën përgjegjësi penale?

Pse nuk është sqaruar publikisht nëse janë kontrolluar komunikimet e tij, kontaktet e tij dhe çdo vendim procedural i marrë gjatë administrimit të dosjes? Pse nuk është zbardhur se kush mori 200 mijë eurot? Pse nuk është hetuar deri në fund se nga doli informacioni për paraqitjet e Fatmira Dedajt në prokurori?

Nëse një dosje vrasjeje mbyllet pas pretendimit për një pagesë prej 200 mijë eurosh, nëse i denoncuari mëson se kallëzuesja po kërkon arrestimin e tij dhe nëse ajo kallëzuese më pas vritet, atëherë nuk kemi të bëjmë me një gabim profesional. Kemi të bëjmë me dyshimin për një tradhti të rëndë institucionale.

SPAK nuk mund ta mbyllë këtë histori vetëm me ekzekutorët. Duhet të shkojë te prokurori që mbajti dhe pezulloi dosjen, te personat që dyshohet se morën paratë dhe te çdo funksionar që mund t’i ketë ofruar krimit informacion, mbrojtje apo pandëshkueshmëri.

Fatmira Dedaj i besoi prokurorisë. Prokuroria nuk i dha drejtësi. Krimi mësoi se ajo po këmbëngulte. Më pas ajo u vra.

Dhe për sa kohë Ndriçim Troplini nuk jep përgjigje përpara drejtësisë, hija e 200 mijë eurove, e dosjes së pezulluar dhe e vrasjes së kallëzueses do të vazhdojë të rëndojë drejtpërdrejt mbi emrin e tij./Av Arben Llangozi