Si “u fal” toka e shtetit dhe askush nuk mban përgjegjësi

Një çështje me pasoja të rënda ligjore dhe institucionale po trondit Korçën, ku një pronë shtetërore rezulton të jetë përdorur si bazë për ndërtim përmes një akti noterial të pavlefshëm. Në qendër të kësaj historie është ish-drejtori rajonal i AKU-së në Korçë, Adham Papadhami, i cili, sipas dokumenteve, ka firmosur një deklaratë që i hapte rrugë ndërtimit mbi një pronë që nuk i përkiste institucionit që ai drejtonte.

Ngjarja daton më 17 mars 2021, kur Papadhami nënshkroi një deklaratë noteriale përpara noteres Denada Kodra, duke pretenduar se AKU Korçë kishte në pronësi një objekt në rrugën “Midhi Kostani”.

Në këtë dokument, ai jepte dakordësi që fqinjët të ndërtonin në kufi me këtë pronë, pa asnjë pretendim të ardhshëm nga ana e institucionit.

Por më vonë rezultoi se prona në fjalë nuk ishte në pronësi të AKU-së, por i përkiste Ministrisë së Bujqësisë dhe Zhvillimit Rural. Kjo e bën deklaratën tërësisht të pavlefshme në aspektin ligjor, pasi personi që e ka firmosur nuk kishte asnjë kompetencë për të disponuar mbi të.

Institucionet qendrore kanë reaguar zyrtarisht duke e cilësuar aktin si “absolutisht të pavlefshëm”, duke theksuar se ai është firmosur pa autorizim dhe pa verifikim të pronësisë. Po ashtu, është evidentuar se nuk janë ndjekur procedurat bazë ligjore, si kontrolli i dokumentacionit të pronës dhe autorizimet përkatëse.

Për këtë shkelje, në gusht të vitit 2022, Papadhami është larguar nga detyra me masë disiplinore për shkelje të rënda. Megjithatë, ai vijon të jetë pjesë e administratës publike, duke drejtuar aktualisht një tjetër institucion shtetëror në Korçë, çka ngre pikëpyetje serioze mbi mekanizmat e përgjegjësisë në sistem.

Ndërkohë, zhvillimet më problematike lidhen me vijimin e procedurave të ndërtimit. Gjykata Administrative e Apelit në Tiranë ka vendosur në shtator 2024 të shfuqizojë lejen fillestare të ndërtimit për këtë objekt. Pavarësisht këtij vendimi, Bashkia Korçë ka vijuar të lëshojë leje të reja ndërtimi në vitin 2025, duke lejuar vazhdimin e projektit.

Ky fakt ka ngritur dyshime të forta mbi zbatimin e vendimeve gjyqësore dhe standardet e shqyrtimit të dokumentacionit nga autoritetet vendore. Edhe pse Bashkia ka deklaruar se procedurat janë ndjekur në përputhje me ligjin dhe se deklarata noteriale nuk është marrë në konsideratë, mbetet e paqartë mbi çfarë baze ligjore është mbështetur dhënia e lejeve të reja.

Në terren, punimet kanë vijuar. Inspektorati Kombëtar i Mbrojtjes së Territorit ka kryer disa kontrolle gjatë vitit 2026 dhe ka konstatuar se ndërtimi është në fazë themelesh, pa shkelje të projektit teknik. Megjithatë, çështja kryesore mbetet burimi i ligjshëm i këtij ndërtimi, i cili lidhet drejtpërdrejt me një akt të pavlefshëm.

Një element tjetër i rëndësishëm është roli i zhvilluesit, i cili ka përfituar leje të reja ndërtimi edhe pas rrëzimit të lejes së parë nga gjykata. Kjo situatë ka nxitur dyshime mbi favorizime të mundshme dhe mungesë transparence në proces.

Po ashtu, përgjegjësi ligjore shtrohet edhe për noteren që ka firmosur deklaratën fillestare, pasi ligji kërkon verifikim të plotë të pronësisë dhe kompetencave të palëve përpara nënshkrimit të çdo akti.

Rasti ngre disa pyetje thelbësore për funksionimin e shtetit ligjor: si është e mundur që një akt i pavlefshëm të shërbejë si bazë për zhvillime ndërtimore? Pse nuk janë ndaluar procedurat pas vendimit të gjykatës? Dhe kush mban përgjegjësi për këtë zinxhir veprimesh?

Ndërkohë që institucionet shkëmbejnë përgjegjësi përmes shkresave zyrtare, në terren ndërtimi vazhdon. Kjo situatë përforcon perceptimin për një hendek të thellë mes ligjit dhe zbatimit të tij.

Kërkesa për transparencë dhe hetim të plotë mbetet thelbësore. Një ndërhyrje e Prokurorisë për të zbardhur të gjithë zinxhirin e vendimmarrjes dhe për të vendosur përgjegjësitë individuale do të ishte hapi i parë drejt rikthimit të besimit në institucionet publike.